Φαράγγι Μπούφου, 2 Ιουλίου 2017

Φαράγγι Νηλέα, 25 Ιουνίου 2017
26/06/2017
Σμόλικας-Δρακόλιμνη, 8-9 Ιουλίου 2017
10/07/2017

Μια ξεχωριστή εξόρμηση επεφύλαξε αυτή η Κυριακή στα μέλη του Ορειβατικού Συλλόγου Χαλκίδας που φιλοξένησαν μάλιστα και αρκετά παιδιά. Ξεκινήσαμε λοιπόν για τη Βόρεια Εύβοια με προορισμό το χωριό Αχλάδι, όπου μας περίμεναν τα μέλη του τοπικού εκπολιτιστικού Συλλόγου. Από τα πρώτα κιόλας βήματα βρεθήκαμε σε μια όαση πρασίνου και ομορφιάς. Διασχίσαμε ένα παραμυθένιο δρύινο δάσος από ψηλόλιγνα δέντρα που εύκολα πείθουν τον επισκέπτη πως εκεί κατοικούν οι Νύμφες του Δάσους. Παρά την καλοκαιρινή εποχή, βρήκαμε μανιτάρια και μάλιστα ασυνήθιστου μεγέθους. Δυο θαρραλέες χελώνες μας χαιρέτησαν στο μονοπάτι και συνεχίσαμε. Τα πουλιά και τα τζιτζίκια μας συντρόφευσαν μέχρι που φτάσαμε στο λιβάδι με τις φτέρες, τα ψηλά χόρτα και τα μωβ αγκάθια. Το μονοπάτι όμως καθαρό και φροντισμένο μας οδήγησε σε ένα στενό πέρασμα ανάμεσα σε ψηλά βράχια. Τα δέντρα εκεί μας εξήραν την φαντασία με τον όγκο και τον σχηματισμό τους. Ζωντάνευαν στο μυαλό μας διάφορες μορφές και μας μαρτυρούσαν πως κάπου εκεί μέσα κοιμάται κάποιος μπούφος, που βάφτισε και το φαράγγι. Σύντομα νιώσαμε τη δροσιά του νερού στο σώμα μας και πολύ περισσότερο στις βάθρες που συναντήσαμε. Εντυπωσιακό το ζευγάρωμα των δέντρων από τη μια πλευρά στην απέναντι, πάνω από το ποτάμι που έρεε. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον προσέδιδε το σκαρφάλωμα στα απόκρημνα βράχια και το πέρασμα του ποταμού πάνω στις γλιστερές πέτρες. Με τη δροσιά στην αγκαλιά βγήκαμε σε ένα ορεινό μονοπάτι που μοσχοβολούσε ρίγανη και θυμάρι. Σε λίγη ώρα φτάσαμε στη γραφική και δροσερή πλατεία του Άγιου Αθανάσιου που μας φιλοξένησε για φαγητό. Τα μέλη του Εκπολιτιστικού Συλλόγου Αχλαδίου είχε φιλόξενα ετοιμάσει πεντανόστιμη φασολάδα στο καζάνι. Μια μεγάλη ξύλινη, κρεμαστή από δέντρο, κούνια μας περίμενε να μας ταξιδέψει πολύ μακριά από το έδαφος και να μας κάνει να νιώσουμε πάλι παιδική ξενοιασιά. Με πλούσιες εικόνες, με μελωδικά ακούσματα, με ευωδιές και με ζεστά χαμόγελα από τους κατοίκους του χωριού, αποχαιρετήσαμε το παραμυθένιο δάσος και το ξεχωριστό φαράγγι. Με το λεωφορείο επισκεφτήκαμε την πλησιέστερη παραλία «Φραγκάκη», που αντικρίζοντάς την αναφωνήσαμε: «Αχ… λάδι», έκφραση που έδωσε το όνομα και στο ομώνυμο χωριό. Όταν πήραμε το δρόμο της επιστροφής για τη Χαλκίδα, νιώθαμε όλοι πιο πλούσιοι και ιδιαίτερα οι μικροί εξερευνητές που αποδείχτηκαν μεγάλοι!

Κείμενο: Ηλιοδρομίτη Ελ.

Συντονιστές: Σταματίου Γ., Δημητρακοπούλου Γ.

Φωτογραφίες: Στεργίου Απ.